من هم درست مثله ویولون صداهای خوبی ایجاد می کردم ولی با این فرق که لحظه ای احساس لذتی که تو داشتی رو نداشتم.       

 سالهاست از ایستادن زیر کشیدگی اندام تو خسته ام و برای بدست آوردن آن چیزی که تو ازش لذت می بری به خوشی های تو پناه می برم.          

زمان مثله سوهان روحتمام مغزم رو متلاشی کرده.            

من زودتر و خسته تر از هر زخم خورده ای توی این قانون معلق موندم. تو بهم گفتی بمون من هم موندم. اما کجا، اینجا که دیگه همه ی علفها سبز شده و جای خشکی نیست.                      

حداقل کاری که می تونستی بکنی اینکه منو یه بیابون ببری تا حداقل سالها منتظرت بمونم.               من عادت به سبز شدن علف دارم.                           

اصلا شوخی نیست این چیزی که می گم مال الان و همین ساعت نیست سالهاست که از این قانون خسته کننده و بی ریای اطرافم خسته شدم.      

من از ایستادن و چشم دوختن به اون قاب خالی که حتی یک پرنده هم پر نمی زند خسته ام توی این دنیای که من رو گذاشتی حتی پرنده ها هم دو تا نیستند.                  

و تنها....و تنها....و تنها                 بر یک شاخه آوازی با آن قناری خواهم خواند تا شاید برایم سرود آزادی باشد.