گاهی با دیدن یک فیلم چه عجیب در نگاه نقش غرق می شویم واین بار بسیار بیشتر بود.
یک بار دیگر هم این فیلم را دیده بودم ولی آن شب با گفته های استاد باز یادش کردم.
همیشه فیلم های بزرگ سینما را دوست داشتم کامل ببینم حتی دوست داشتم تا زبان اصلی باشد و آن شب همه چیز کامل بود فیلم با زبان اصلی، زیرنویس فارسی، کامل کامل.
نمی دانم شاید من زیاد در ثانیه ها غرق بودم یا شاید هنوز یاد نگرفته بودم که حتی باید در سکوت فیلم ها هم شنا کرد.
نمی دانم آن بار، بار اول بود که تا این حد با یک کاراکتر احساس همذات پنداری می کردم یا شاید قبلا هم به آن برخورده بودم .
نمی دانم ذهنم درگیر بود یا قلبم من را فراموش کرده بود.
با هر صحنه من در کاناپه بیشتر فرو می رفتم.
چه آرامش عمیقی داشتم هیچ بار به این راحتی در غوغای فیلم ها آزاد نبودم. هر بار باید با کوچک ترین صدا تصویر مقابلم فیکس می شد و این بار همه چیز روان بود.
همیشه در زمان تلاقی نگاه دو نفر بر هم آن زمان که در یکدیگر فشرده می شدند من می ترسیدم از این هیاهو از بزرگترین کابوسهایی که شبانه تهدیدم می کرد.
ولی این بار همه چیز برعکس شده بود به جای ترس من هر آن بیشتر از این خیال لذت می بردم.
امروز درست 5 روز است که من این فیلم را دیدم.
دیگر از نگاه پر وهم آن مرد نمی ترسم.
....................................................................................
(اهل نقد فیلم نیستم ولی پیشنهاد می کنم فیلم "Quills "یا "قلم پرها" رو ببینید هر کس هم دیده به من بگه احساسم درست بود؟)