تا حالا شده دلتنگی هات مثل بارون بشه و از روی شیشه دلت قل بخوره بریزه پایین.         تا حالا شده در برابر اتفاقی که برات افتاده لال بشی اصلا ندونی باید الان چه عکس العملی نشون بدی؟           تا حالا شده در نبودش بغض کنی ولی یادت بره گریه کردن چه جوری بوده؟        تا حالا شده با شروع یک اتفاق به خودت یادآوری کنی که باید آروم باشی، دوام بیاری، کنار بیای.                    تا حالا شده اونقدر مردد باشی از این که برم یا نه بمونم تا آرامش کنم یا نه؟             برای همین تا حالاها، تا حالا حسرت خوردی؟                 بهش فکر کن...................خیلی زیاد و طولانی. می دونم  فقط می خوای فریاد بزنی از این شرایط از این جایی که مجبوری باهاش کنار بیایی................. من حق میدم ..........پس فریاد بزن بلند، عمیق......................................حالا نفس بکش.